Świat Filmu

Obsada Epizodu VII: Gwendoline Christie

16

Gwendoline Christie słynie przede wszystkim ze swojego wzrostu, mierzy bowiem 1,91 cm. Urodziła się w 1978 w Worthing w West Sussex, a dorastała w South Downs. W dzieciństwie trenowała, by zostać zawodową gimnastyczką, lecz kontuzja kręgosłupa przekreśliła jej karierę, wiec dziewczyna postanowiła zająć się aktorstwem. Ukończyła Drama Centre w Londynie w 2005.

Po szkole aktorskiej jej mentorem został Simon Callow, reżyser teatralny i aktor („Amadeusz”), który zaczął ją obsadzać w ciekawych rolach, choćby jako królową w „Cymbelinie” Szekspira czy roli Lucyfera w „Doktorze Faustusie” Marlowe’a. Próbowała też innych występów scenicznych, wspomagając chociażby muzyka Patricka Wolfa.

Ale Christie nie ograniczała się tylko do teatru. Zajęła się też pozowaniem i próbowała sił jako modelka. Wpadła w oko fotograficzce Polly Borland, z którą współpracowała w latach 2002 – 2008. Razem stworzyły serię zdjęć „Bunny”, w których Christie najczęściej pozowała nago. Wiele lat później Gwendoline przyznała, że sama się dziwi, iż w ogóle na te zdjęcia się zgodziła.

Kino i telewizja to jednak coś, co przyciąga aktorów i gwarantuję im sławę. Nic dziwnego, że Christie także i w tej dziedzinie próbowała się sprawdzić. Zaczęła od roli w krótkometrażowym filmie SF „The Time Surgeon” (2007) Nathaniela Mellorsa. Być może właśnie wtedy wpadła w oko jednemu z gigantów współczesnego kina, Terry’emu Gilliamowi, który wpierw obsadził ją w „Parnassusie” (2009), a ostatnio w „Teorii wszystkiego” (2013). W obu filmach nie były to duże role. Gilliamowi bardziej zależało na tym by wykorzystać jej wzrost i posturę, niż zdolności aktorskie.

Swoją pierwszą główną rolę Gwendoline zagrała w „The 7 Ages of Britain”, zaledwie czterominutowej produkcji telewizyjnej. Potem przyszły seriale. Pierwszy z nich to „Wizards vs. Aliens”. Występowała w nim w latach 2012-2013. W serialu tym wystąpił także Brian Blessed (Boss Nass).

Drugi serial to prawdziwy przełom. Mowa oczywiście o „Grze o tron” HBO, gdzie Christie dostała rolę Brienne z Tarthu. Znów kluczem do tej roli okazała się postura i wzrost. Co ciekawe zanim w 2011 obsadzono w tej roli Christie, fani na swoich stronach bardzo często sugerowali ją jako odpowiednią do tej roli aktorkę. Sam George R.R. Martin przyznał, że gdy obsadzali tę rolę, właściwie nie było dyskusji. Chociaż postać Brienne nie należy do najpopularniejszych bohaterów z kart powieści, to jednak Christie odnalazła się w tej roli i wypłynęła dzięki niej. Dostała swoją szansę, wykorzystała ją, ale jednocześnie ciężko pracowała. Nim wcieliła się w Brienne uczyła się szermierki, jazdy konnej czy walk scenicznych. Została też mocno ucharakteryzowana, żeby nie powiedzieć zeszpecona. Rola została doceniona przez fanów, ale i krytyków. Gwendoline została za nią nominowana do nagrody Saturna w kategorii najlepsza aktorka drugoplanowa.

„Gra o tron” otworzyła także aktorce drogę do dalszej kariery. W 2014 dostała dwie role w wysokobudżetowych produkcjach. Pierwsza z nich to „Igrzyska śmierci: Kosogłos” (część I i II), gdzie wcieli się w postać komandor Lyme. O drugiej roli jeszcze niewiele wiemy, bo mowa oczywiście o Epizodzie VII.

Kilka zdjęć aktorki:


Jako Brienne z Tarthu w „Grze o tron”


Jako Lexi / Lucy w „Wizards vs. Aliens”


W „Parnassusie”

W ramach poznawania nowej ekipy Epizodu VII prezentowaliśmy już sylwetki:
Kathleen Kennedy (producentka)
Bryan Burk (producent i wspólnik Abramsa)
Michael Arndt (scenarzysta)
Simon Kinberg (konsultant i współtwórca serialu „Rebels” i twórca spin-offa)
J.J. Abrams (reżyser, scenarzysta, producent)
Max von Sydow (aktor)
Andy Serkis (aktor)
John Boyega (aktor)
Oscar Isaac (aktor)
Domhnall Gleeson (aktor)
Lupita Nyong'o (aktorka)

Obsada Epizodu VII: Lupita Amondi Nyong’o

3

Lupita przebojem weszła w tym roku na salony, zdobywając Oskara za najlepszą rolę drugoplanową w „Zniewolonym: 12 Years a Slave”, jednym z pierwszych jej filmów. Urodziła się 1 marca 1983 w stolicy Meksyku, ma podwójne obywatelstwo meksykańskie i kenijskie. Jej rodzice pochodzą z Kenii, gdzie jej ojciec Peter Anyang’ Nyong’o był początkowo nauczycielem akademickim na Uniwersytecie w Nairobi a potem stał się politykiem, był też ministrem zdrowia.

Oboje rodzice wywodzą się z grupy etnicznej plemion Luo (podobnie jak Barack Obama). Tradycją Luo jest nadawanie dzieciom imion na pamiątkę dnia w którym się urodziły. Stąd imię Lupita, które jest zdrobnieniem od Matki Boskiej z Guadelupe.

Gdy miała rok, jej rodzice wrócili do Kenii, gdzie dorastała. Ma pięcioro rodzeństwa, jest drugim dzieckiem. Gdy miała 16 lat, rodzina znów przeniosła się na kilka miesięcy do Meksyku, by uczyć się hiszpańskiego. Jej rodzina należała do artystycznych, dzięki czemu dzieci miały okazję oglądać wiele sztuk, ale też rozwijały swoje zainteresowania. Przyszła aktorka jeszcze w szkole spróbowała swych sił, grając pomniejszą rolę w przedstawieniu „Oliver Twist”. To ją wciągnęło i zaczęła poważnie myśleć nad tym by zostać profesjonalną aktorką. W wieku 14 lat zadebiutowała na scenie w roli Julii w „Romeo i Julia” wystawianym w Nairobi. Potem przez pewien czas była związana z teatrem. Prywatnie wspomina, że bardzo inspirującym filmem dla jej kariery był „Kolor purpury” Stevena Spielberga w którym wystąpiły Whoopie Goldberg i Oprah Winfrey.

Dalej studiowała teatr i film w Hampshire College. Z filmem przygodę zaczęła od drugiej strony, od produkcji. Pomagała w zdjęciach na lokacji w Kenii w „Wiernym ogrodniku” z Ralphem Finnesem (2005) czy w montażu „Immiennika” Miry Nair (2006) a także „Where God Left His Shoes” (2007), gdzie zajmowała się częścią artystyczną.

Jako aktorka niesceniczna zadebiutowała w filmie krótkometrażowym „East River” Marca Greya (2008), kręconym w Brooklynie. Potem wystąpiła w kenijskim serialu telewizyjnym „Shuga” (kilka odcinków z 2009 i 2012). Za rolę w tym serialu dostała nagrodę afrykańskiej MTV.

Sama zajęła się też produkcją, reżyserią i napisaniem filmu dokumentalnego „In My Genes” (2009). Film opowiadał o problemach rasowych białych osób, mieszkających w czarnej społeczności.

W międzyczasie dalej studiowała. Dostała tytuł magistra w szkole dramatycznej Yale, w później przyszła rola w filmie Steve’a McQueena, czyli „Zniewolonym: 12 Years a Slave” (2013). W tym czasie cały czas też grała w teatrze. Została też doceniona nagrodą Herschela Williamsa, przyznawaną wybitnym studentom z Yale za rok 2011/2012. „Zniewolony” jednak to póki co punkt zwrotny jej kariery, zrobiło się o niej głośno, dostała Oskara i jeszcze kilka innych nagród, nagle stała się gwiazdą. Szybko dostrzeżono też jej urodę. Magazyn „People” uznał ją za jedną z najpiękniejszych kobiet. Stała się jedną z twarz wiosennej kampanii Miu Miu, a od kwietnia jest też twarzą Lancôme. Ostatnio trafiła także na okładkę prestiżowego magazynu „Vouge”.

Zanim jednak mogła zacząć wybierać w rolach, zagrała jeszcze w „Non-Stop” (2014) z Liamem Neesonem w roli głównej. Teraz poza „Gwiezdnymi Wojnami” mówi się o niej przy kilku projektach, w tym nowej adaptacji „Księgi Dżungli”.

Biegle mówi po angielsku, hiszpańsku, luo i suahili. Obecnie mieszka w Nowym Jorku. Jest związana z somalijskim raperem o imieniu K’naan.

Na koniec kilka zdjęć.


Jako Ayira w serialu „Shuga”


Jako Patsey w filmie „Zniewolony: 12 Years a Slave” (Oskar za drugoplanową rolę żeńską)


Jako Gwen w „Non-Stop”

W ramach poznawania nowej ekipy Epizodu VII prezentowaliśmy już sylwetki:
Kathleen Kennedy (producentka)
Bryan Burk (producent i wspólnik Abramsa)
Michael Arndt (scenarzysta)
Simon Kinberg (konsultant i współtwórca serialu „Rebels” i twórca spin-offa)
J.J. Abrams (reżyser, scenarzysta, producent)
Max von Sydow (aktor)
Andy Serkis (aktor)
John Boyega (aktor)
Oscar Isaac (aktor)
Domhnall Gleeson (aktor)

Elstree 1976 - film o ludziach w maskach

slashfilm.com
1

Wszyscy wiedzą, że prawdziwy fan Star Wars powinien być zainteresowany każdym aspektem swoich ulubionych filmów, że zawsze warto wziąć autograf od nawet najmniej znanej osoby. Choćby tej, która stoi gdzieś w tle, w jednej scenie, w dziwacznej masce kosmicznego stwora. Film dokumentalny "Elstree 1976" będzie mówił właśnie o tych bohaterach, o statystach, którzy mieli okazję brać udział w kręceniu "Gwiezdnych wojen".

Film wyreżyseruje Jon Spiera, zainspirowany spotkaniem z Johnem Chapman (pilot Rebelii), podczas jednej z klas kreatywnego pisania. Do filmu wywiadów udzielili również aktorzy, którzy pojawili się na polskich konwentach i zjazdach fanów. W zwiastunie widzimy, że w filmie pojawią się między innymi: David Prowse (Darth Vader), Jeremy Bullock (Boba Fett), Paul Blake (Greedo), Garrick Hagon (Biggs Darklighter), czy Pam Rose (Leesub Sirln).



Twórcy zbierają środki na zrobienie filmu przez Kickstarter, zostały im jeszcze dwa tygodnie, a już przekroczyli swój zamierzony cel.

Dave „Zbłąkany pies” Filoni

9



„Gwiezdne Wojny” i Akiro Kurosawa to temat rzeka, który powraca do nas co jakiś czas. Bryan Young po raz kolejny wrócił do niego w kontekście „Wojen klonów” i tego jak Filoni po raz kolejny balansował na granicy inspiracji, wariacji i plagiatu.


George Lucas jest wielkim fanem Akiro Kurosawy i jego filmów. Kurosawa był już tematem trzech wpisów z cyklu „Kino za Gwiezdnymi Wojnami”, a to będzie czwarty. No i prawdopodobnie zobaczymy jeszcze kolejne.

Odkąd Netflix ożywił moją pasję do „Wojen klonów”, przypomniało mi się jak wiele z klasycznych filmów jest upchanych w pierwszych sezonach. Tym razem przyjrzymy się jedenastemu odcinkowi drugiego sezonu „Wojen klonów” Lightsaber Lost. To opowieść w której widzimy Anakina i Ahsokę przeszukujących nieciekawe zakamarki Coruscant, by odnaleźć nielegalnego sprzedawcę broni. Jedna rzecz prowadzi do innej w podejrzanej części planety-miasta, gdzie miecz Ahsoki został zwędzony przez kieszonkowca.

Bojąc się jak może zareagować Anakin na zgubienie przez nią miecza, Tano korzysta z pomocy starego, mądrego mistrza Jedi ze Świątyni, nazywającego się Tera Sinube. Sinube daje jej porady jak znaleźć jej miecz w nadziei, że uda się jej wytropić go zanim ktoś popełni nim ohydną zbrodnię.

Odcinek ten jest bezpośrednio inspirowany powojennym filmem noir Akira Kurosowy, „Zbłąkany pies” (1949, Nora inu, ang. Stray dog). W filmie występuje Toshirô Mifune jako młody oficer policji, który ma podobne problemy jak Ahsoka w tym odcinku. Pistolet został skradziony podczas przejazdu przepełnionym wozem, więc należy wyśledzić przestępców za to odpowiedzialnych zanim rozpocznie się eskalacja zbrodni. Zostaje popełnione morderstwo z użyciem tej broni, a policjant wie ile jeszcze naboi zostało. Postaci Mifune pomaga doświadczony detektyw grany przez Takashiego Shimurę, który doradza mu najlepiej jak potrafi.
Sinube dzieli wiele podobieństw do Shimury, zarówno z wyglądu jak i duchowo. Sinube, którego stworzono specjalnie na potrzeby „Lightsaber Lost” przypomina też trochę psa, co jest pewnym ukłonem wobec tytułu filmu, który zainspirował ów odcinek.

Zarówno film, jak i odcinek „Wojen klonów” ukazują moralnie niejednoznacznych ludzi z dna drabiny społecznej i to co muszą robić, by przetrwać. Drobni przestępcy to nie jest klasa, która jakoś szczególnie zwracałaby na siebie uwagę Jedi, zwłaszcza w czasach wojen klonów, więc to jest fascynujące, by móc zobaczyć jak działają w tym wytartym podbrzuszu galaktycznej stolicy.


Wpływ filmu Kurosawy widać przez cały odcinek, powoduje powstanie napięcia i desperacji ze strony Ahsoki, która jest prawie tak błyskotliwie zanimowana jak każda z klasycznych scen z Mifune. Ostatnią rzeczą, której Ahsoka pragnie jest to, by ktoś zrobił coś złego jej mieczem, a porażka nie jest tu żadną opcją.

Nie jest też tak, że nawiązania do „Zbłąkanego psa” można znaleźć jedynie w tym konkretnym odcinku „Wojen klonów”. Film ten jest uznawany, za jedną z inspiracji całego gatunku buddy-cop (typ filmów o policjantach, w którym ważne jest różnica charakterów obu współpracujących detektywów), a jak wygląda relacja Anakina i Obi-Wana przez Epizod II i III, czy to nie jest ten gatunek w wersji „Star Wars”?

„Lightsaber Lost” to także wpływ czarno-białych filmów, ale wracają do życia w zdumiewających kolorach, dowodząc, że wygląd Coruscant powinien być kolorowy. Wygląd podziemia to zajawka tego, co mieliśmy zobaczyć na poziomie 1313 i w tych okolicach.

Tym, którzy chcieliby zobaczyć „Zbłąkanego psa” ze swoimi dziećmi, radziłbym spróbować swojego szczęścia z filmami takimi jak „Siedmiu samurajów” czy „Kagemusha”, przynajmniej do czasu aż dzieci będą trochę starsze. W „Zbłąkanym psie” nie ma nic budzącego zastrzeżenia, ale jest bardzo długi, powoli się rozkręca zupełnie odwrotnie niż w tym, w pędzącym na złamanie karku odcinku „Star Wars” nim zainspirowanym.



Tak dla przypomnienia, Mifune był jednym z kandydatów do roli Obi-Wana Kenobiego w oryginalnej „Nowej nadziei”. Zaś o Kurosawie pisaliśmy już kilka razy, w tym o Kagemushy, Ukrytej fortecy czy Siedmiu samurajach.

Obsada Epizodu VII: Domhnall Gleeson

7

Urodzony 12 maja 1983 w Dublinie Irlandczyk pochodzi z rodziny o aktorskich tradycjach. Jest synem Brendana Gleesona, cenionego i znanego irlandzkiego aktora, którego mogliśmy oglądać w takich filmach jak „A.I. Sztuczna inteligencja”, „Za horyzontem”, „Krawiec z Panamy”, „Królestwo niebieskie”, trzech częściach „Harry’ego Pottera” i wielu innych. Jest to o tyle ważne, że czasem trudno rozdzielić role ojca i syna, ich filmowe ścieżki nie raz się krzyżowały.

Domhnall jest najstarszym z czterech synów Brendana i Mary Gleesonów. Zresztą każdy z nich starał się w mniejszym lub większym stopniu pójść w ślady ojca, choć najlepiej póki co wychodziło to właśnie Domhnallowi i Brianowi.

Domhnall swoją karierę aktorską zaczął od epizodu w mini serialu „Rebel Heart” z 2001. Przez kolejne lata raczej zdarzało mu się dostawać różne rólki i czasem grywać, a to filmach krótkometrażowych, a to w serialach, a to czasem w długometrażowych fabułach. Pierwszą większą rolę zagrał w „Studs” Paula Merciera z 2006, w którym zagrał wraz ze swoim ojcem. Następnym krokiem w karierze był film „A Dog Year” George’a LaVoo (2009) z Jeffem Bridgesem w roli głównej. Domhnallowi udało się tam zagrać całkiem sporą rolę, acz sam film nie otworzył mu wrót do kariery. Grunt jednak, że zaczął otrzymywać rolę filmowe. W tym w filmie „Sensation” Toma Halla z 2010, gdzie po raz pierwszy zagrał główną rolę, młodego naiwnego Irlandczyka, który postanawia otworzyć burdel. Film ukazał talent komediowy aktora.

Rok 2010 to przełom w karierze Gleesona. Przede wszystkim wypłynął wtedy na szerokie wody, poza kino irlandzkie-brytyjskie, dzięki roli w serii o „Harrym Potterze”. Gleeson wcielił się w Billa Weasleya, rolę z którą obecnie, póki co, jest najbardziej kojarzony. Wystąpił w obu częściach „Insygni śmierci” (z 2010 i 2011), obie w reżyserii Davida Yatesa. W pierwszej z nich poza ojcem Brendanem Gleesonem wystąpił też Warwick Davis. Davis także i w drugiej.

Drugim istotnym filmem z 2010 jest „Prawdziwe męstwo” braci Coen, remake słynnego westernu, w którym także młody Gleeson miał rólkę.

Jednak to właśnie rola Billa Weasleya, choć pomogła trochę w karierze potem zaczęła za bardzo przeszkadzać, więc Domhnall znów musiał się zadowolić mniejszymi rolami. Czy to w „Dreddzie 3D” Pete’a Travisa (2012) czy „Kryptonim: Shadow Dancer” Jamesa Marsha (2012) albo „Annie Kareninie” Joe Wrighta (2012) z Keirą Knightley. Grunt jednak, że role były, a Domhnall czasu nie marnował, szybko więc go dostrzeżono. Zwłaszcza „Anna Karenina” i jego kreacja zyskały uznanie, był nominowany do kilku filmowych nagród (brytyjskich i irlandzkich). To musiało zaowocować. Zagrał główną rolę w „Czas na miłość” Richarda Curtisa (2013) z Rachel McAdams.

Niedawno na ekrany brytyjskie i irlandzkie weszły dwa kolejne filmy aktora. „Frank” Leonarda Abrahamsona (2014) z Michaelem Fassbenderem oraz „Cavalery” Johna Michaela McDonagha (2014) z Brendanem Gleesonem w roli głównej.

Na premierę oczekuje kilka innych filmów. „Unbroken” w reżyserii Angeliny Jolie, scenariusz napisali bracia Coen, „Ex Machina” Alexa Garlanda z Oscarem Isaaciem oraz „Brooklyn” Johna Crowleya.

Film dla Domhnalla to jednak nie tylko aktorstwo. Próbował swych sił jako scenarzysta i reżyser, na razie jednak tylko i wyłącznie w krótkich formach.

Oprócz kariery filmowej występował także na deskach teatru, z całkiem dobrym skutkiem. Został nawet nominowany do teatralnej nagrody Tony.

Na koniec kilka zdjęć z filmów z Gleesonem.



Jako Levin w „Annie Kareninie”



Jako Bill Weasly w „Harrym Potterze”



Jako Moon w „Prawdziwym męstwie”



Jako technik klanu w „Dredd” (3D)



Jako Tim w „Czasie na miłość”

W ramach poznawania nowej ekipy Epizodu VII prezentowaliśmy już sylwetki:
Kathleen Kennedy (producentka)
Bryan Burk (producent i wspólnik Abramsa)
Michael Arndt (scenarzysta)
Simon Kinberg (konsultant i współtwórca serialu „Rebels” i twórca spin-offa)
J.J. Abrams (reżyser, scenarzysta, producent)
Max von Sydow (aktor)
Andy Serkis (aktor)
John Boyega (aktor)
Oscar Isaac (aktor)

Archiwum wiadomości dla działu "Świat Filmu"

Loading..

Ustawienia


Ustaw kolejność w prawej i lewej sekcji.
Możesz przesuwać elementy również pomiędzy nimi.