Świat Filmu

Jason Bourne 5: Epoka samobójców

16

W polskich kinach zapowiada się ciekawy weekend. Na nasze ekrany wychodzi czwarta, bądź piąta (zależy czy liczyć film z Retnerem) część przygód Jasona Bourne’a. Tym razem pod prostym tytułem „Jason Bourne”. Ponownie za kamerą stanął Paul Greengrass, który jest też jednym ze scenarzystów serii zapoczątkowanej powieściami Roberta Ludluma. W roli głównej występuje Matt Damon. W pozostałych rolach Riz Ahmed („Łotr 1”), Tommy Lee Jones, Alicia Vikander, Vincent Cassel i Julia Stiles. Jednym z producentów jest Frank Marshall.

Tym razem Jason Bourne wie już kim jest, ale wciąż są pewne, groźne sekrety jego przeszłości, które przyjdzie mu odkryć.



Młodszych widzów może zainteresuje piąta część „Epoki lodowcowej”. „Mocne uderzenie” (Ice Age: Collision Course) co prawda wejdzie u nas tylko z dubbingiem, ale w oryginale jeden z głosów podłożył Simon Pegg.

Za tydzień zaś na nasze ekrany wejdzie „Legion samobójców” (Suicide Squad) Davida Ayera na motywach komiksu napisanego przez Johna Ostrandera.

Premiera „Star Trek: W nieznane”

25

Dziś na nasze ekrany wchodzi film Justina Lina pt. „Star Trek: W nieznane” (Star Trek Beyond). To oczywiście kontynuacja miękkiego rebootu serii jaki zaserwował nam J.J. Abrams. On, podobnie jak Bryan Burk i Tommy Harper są też producentami tego obrazu. Ostateczną wersję scenariusza napisali Simon Pegg i Doug Jung. W rolach głównych występują: Chris Pine, Zachary Quinto, Karl Urban, Zoe Saldana, Simon Pegg, zmarły niedawno tragicznie Anton Yelchin, John Cho, Idris Elba i Sofia Boutella. W filmie pojawi się także Greg Grunberg. Za muzykę odpowiada Michael Giacchino.

Akcja nowego filmu dzieje się podczas pięcioletniej misji Enterprise. Tym razem załoga kapitana Kirka spotyka nieznaną dotychczas złowrogą rasę dowodzą przez tajemniczego Kralla.



Temat na forum

„THX 1138”, czyli Lucas kopiujący Lucasa

oficjalna
5



Nasz specjalista od hołdów filmowych, czyli Bryan Young tym razem zabrał się za THX 1138 i wpływ tego filmu, na sagę.

To raczej oczywiste, że filmy George’a Lucasa będą inspirowały George’a Lucasa i „Gwiezdne Wojny”, ale jednocześnie we wczesnych obrazach tego reżysera jest tak wiele ducha „Gwiezdnych Wojen”, że uznałem iż warto do nich wrócić.

„THX 1138”, pierwszy pełnometrażowy film George’a Lucasa z 1971, to hard-science fiction, które dzisiejsza publiczność może nazwać dystopijnym. Ukazuje on prawie obce społeczeństwo, opresyjną naturę, w której kontroluje się obywateli za pomocą narkotyków i religii. „THX 1138” to oznaczenie głównego bohatera granego przez Roberta Duvalla. Jego żona, LUH 3417, zaczyna celowo mieszać jego leki, by wyrwać go z otępienia jego rzeczywistości. Społeczeństwo jest tak opresyjne, że nie wiadomo komu można ufać, czy jak uciec, a nasz bohater wie, że musi się z niego wyrwać.

Film eksploruje tematy, które wydają się uniwersalnymi w twórczości George’a Lucasa. To, że bezimienna, pozbawiona twarzy automatyzacja zniewala ludzi i ograbia ich z ich indywidualności, co jest też widziane w „Gwiezdnych Wojnach”. Zaś konwencja nazewnicza w świecie THX, czyli litery a potem cyfry, odnajdujemy w strukturze nazewniczej klonów czy szturmowców. THX zmaga się ze swoim człowieczeństwem i buntuje przeciw systemowi, w ten sam sposób co każdy buntownik. Ma swoją drogę bohatera, walczy z wewnętrznymi demonami, by potem mógł walczyć z swoimi opresorami (w przypadku THX 1138 chodzi o ucieczkę).

Jest też wiele dźwiękowych i wizualnych motywów w „THX 1138”, które potem George Lucas wykorzystuje w swoich filmach. Choćby pokój kontrolny w THX w porównaniu z pokojem kontrolnym na Gwieździe Śmierci w „Nowej nadziei” i „Powrocie Jedi”.

Innym ważnym elementem wizualnym, który pojawił się w obu filmach, są zmniejszające się numery. W „THX 1138” użyto tego przy sekcjach w filmie jako nietypowy efekt przejścia między ujęciami i scenami. W „Gwiezdnych wojnach” technika ta się znacząco zmieniła. Gdy widzimy jak Gwiazda Śmierci zbliża się do księżyca Yavina a rebelianccy piloci są coraz bliżej szybu wentylacyjnego, numery zmieniają się w komputerach celowniczych, co pomaga nam w wizualny sposób zrozumieć jak niewiele czasu zostało do ostatecznego zniszczenia Sojuszu i zakończenia ich „nic nie wnoszącej” rebelii.

Przez wszystkie swoje filmy, George Lucas, zmaga się z sekwencją prędkości i niebezpieczeństwa. W „THX 1138”, THX ucieka na skradzionym motocyklu, robiąc wszystko, by uciec opresyjnym siłom, które mogłyby naszprycować go narkotykami i zmusiłyby do konsumpcji. Filmowano to w tunelach BART w San Francisco, tam Lucas nauczył się by jeszcze zwiększyć napięcie pościgu. Dzięki temu używał tuneli też później, w „Nowej nadziei” przy kanionie Gwiazdy Śmierci. Czasem dodaje drzewa, czego skrzyżowanie widać w „Powrocie Jedi”, widać to też w wyścigu podracerów w „Mrocznym widmie”, a jeszcze innym razem używa korków jak w „Ataku klonów”.

Jeśli chodzi o ścieżkę audio, Walter Murch, który był współscenarzystą tego filmu razem z Lucasem, był też odpowiedzialny za montaż dźwięków. Murch był w stanie zaprojektować dźwięki „THX 1138” w tym kontrole czy operatorów pozbawionych bez twarzy w filmie, co potem wykorzystano w wąwozie Gwiazdy Śmierci.

Murch osobiście jest jednym z kolejnych powiązań z „Gwiezdnymi Wojnami” a „THX 1138”. Walter wyreżyserował odcinek The General, pierwszy w z cyklu o Umbarze w serialu „Wojny klonów”.

Sposób w jaki ten film został zmontowany, dzieli w pewien sposób coś z innymi filmami „Gwiezdnych Wojen”. Lucas był w stanie pokazać historię ujęciami ludźmi wciskającymi przyciski i inne pokrętła, by opowiadać to wszystko bez jakiegokolwiek dialogu.

To przypomina moment z „Mrocznego widma”, gdzie podczas wyścigu podów Anakin próbuje ugasić ogień na swoich silnikach. To coś w czym się czuje sposób filmowania, który Lucas użył w „THX 1138”.

Inną techniką po raz pierwszy użytą przez Lucasa w „THX 1138”, a która potem trafiła do „Gwiezdnych Wojen”, to kilka ujęć z dialogami, kompletnie niepotrzebnymi w filmie. W scenie w której THX 1138 pokazano monitory na których jest obserwowany przez operatorów, których nie widzimy, odbywają oni rozmowę zupełnie niezwiązaną z historią. To taka typowa codzienna konwersacja, która ukazuje nam wiele na temat ich dnia i życia, sugerując rzeczy, których nie doświadczamy na ekranie. To pojawia się też w „Nowej nadziei” gdzie szturmowcy stojący na warcie rozmawiają sobie o nowym BT-16. Tak samo jak widzimy parę Gungan, którzy rozmawiają sobie w Otah Gunga w „Mrocznym widmie”, gdy pojawiają się tam nasi bohaterowie.

Dave Filoni, główny reżyser i producent „Wojen klonów” i „Rebeliantów” twierdzi, że „THX 1138” to klucz do zrozumienia „Gwiezdnych Wojen”. W wywiadzie, który przeprowadziłem podczas New York Comic Conu, Filoni wyjaśnił, że to opresyjny reżim który stał się Imperium, był zawsze gdzieś z tyłu głowy George’a Lucasa.
- Trzeba zobaczyć na społeczeństwo pokazane w THX jak na Imperium. Jest tu pewna korelacja, od ujęć, po tematy muzyczne…Moim celem jest, by im dalej podążamy naprzód, zachowywać to Dna które zostawił nam Lucas bo to jest bardzo ważne dla Gwiezdnych Wojen.

„Gwiezdne Wojny” są jedną z najważniejszych space oper i epickich filmów jakie stworzono. „THX 1138” moim zdaniem to jeden z najważniejszych filmów hard science fiction jakie powstały. Aktorstwo jest bez zarzutu. Duvall wprowadza zamieszanie do filmu, które jest wyczuwalne, a Donald Pleasance jako SEN dobrze oddaje zagrożenie, w które można uwierzyć. To pozycja obowiązkowa dla wszystkich, którzy chcą zrozumieć kino Geroge’a Lucasa i źródło jego filmowego słownictwa, które uczyniło „Gwiezdne Wojny” czymś wielkim. To bez wątpienia jeden z moich ulubionych filmów i wyobrażam sobie, że po obejrzeniu będzie także jednym z waszych.

„THX 1138” został oznaczony jako R ze względu na seksualność i nagość. To coś, co bym rozważył, by pokazać swojemu nastolatkowi, ale może to być nieodpowiednie dla młodszych dzieci.

Bardzo Fajny Tarzan?

11

Dziś obrodziło nam w kinach. Pierwsza premiera to „Tarzan: Legenda” (The Legend of Tarzan) Davida Yatesa (seria „Harry Potter”). To oczywiście kolejna wariacja na temat klasyka napisanego przez Edgara Rice’a Burroughsa, tym razem w bardzo ciekawej obsadzie. Ze Starwarsówka jest tam Samuel L. Jackson (Mace Windu) i Genevieve O'Reilly (Mon Mothma), ale poza nimi zobaczymy na ekranie takich aktorów jak Alexander Skarsgård, Christoph Waltz, Margot Robbie, Djimon Hounsou i Ben Chaplin.

Tym razem Tarzana spotykamy już później, gdy mieszka w Londynie. Ale musi wrócić do Kongo by zbadać działalność osady górniczej...



Drugi film to „BFG: Bardzo Fajny Gigant” (The BFG) Stevena Spielberga. Jak zwykle wśród współpracowników Spielberga znajdziemy kilka gwiezdno-wojennych nazwisk. Scenariusz napisała Melissa Mathison, była żona Harrisona Forda, która zmarła w zeszłym roku. To jej ostatni film. Jest to adaptacja powieści Rolanda Dahla, znanej w Polsce pod tytułem „Wielkomilud”. Muzykę skomponował John Williams. Produkcją zajęli się między innymi Kathleen Kennedy z mężem Frankiem Marshallem, za zdjęcia odpowiada Janusz Kamiński, scenografię Rick Carter. Występują: Mark Rylance, Ruby Barnhill, Penelope Wilton, Jemaine Clement, Rebecca Hall, Rafe Spall i Bill Hader.

Sophie spotyka w swoim życiu Przyjaznego Giganta, który jest trochę wyrzutkiem w swojej społeczności. Pomimo odpychającego wyglądu jest miły i nie chce pożerać dzieci...



W przyszłym tygodniu w naszych kinach pojawi się kolejna propozycja dla młodszych widzów. „Szajbus i pingwiny” (Oddball) Stuarta McDonalda. To bazująca na prawdziwych wydarzeniach historia pewnego ekscentrycznego farmera, który wraz z wnuczką trenuje psa, by ten chronił pingwiny przed lisami.

W jednej z głównych ról zobaczmy Alana Tudyka („Łotr 1”). W pozostałych rolach występują: Sarah Snook, Deborah Mailman, Coco Jack Gillies i Shane Jacobson.

Archiwum wiadomości dla działu "Świat Filmu"

Loading..

Ustawienia


Ustaw kolejność w prawej i lewej sekcji.
Możesz przesuwać elementy również pomiędzy nimi.