Świat Filmu

P&O 391: Czy kiedykolwiek robiliście sobie jaja robiąc animatykę?

1



Dziś na pytanie odpowiada David Dozoret z ILM, odpowiadzialny za animatykę.



P: Czy kiedykolwiek umieściłeś żarty lub jakieś nawiązania w swoich klipach z animatyką, i George Lucas je zauważył?

O: Zawsze wrzucamy kilka żartów w animatyce by George i montażysta się pośmiali, tak by utrzymywać dobry nastrój podczas produkcji.

Jednego razu George dając mi wskazówki jak powinno wyglądać ujecie i roboty generowane komputerowo, bardzo wyraźnie zaznaczył jak mają wyglądać ich ruchy i jak to ma się zgrać w czasie. Więc dostarczyłem mu ujęcie takie jakie chciał, ale na koniec roboty odwróciły się do kamery i zapytały George’a: „Jak ci się podobało?”. Potem powiedziały, że jeśli dobrze to będą w zwiastunie. Było kilka podobnych jaj, ale może jeszcze się gdzieś pojawią, więc nie będę rujnować potencjalnej niespodzianki.

Kolejna ofiara koronawirusa, zmarł Jay Benedict

7



Koronawirus, czyli SARS-CoV-2 wywołujący chorobę COVID-19 jest przyczyną kolejnego zgonu w Starwarsówku. Tym razem umarł Jay Benedict, który w „Nowej nadziei” zagrał Deaka, jednego z przyjaciół Luke’a Skywalkera na Tatooine. Sceny na stacji Tosche w Anchorhead zostały całkowicie wycięte. Można je jednak było zobaczyć w kilku źródłach. Deak zaś pojawił się również w powieściach czy komiksach.



Jay Benedict urodził się 11 kwietnia 1951, zmarł 4 kwietnia 2020. Pomijając epizod z „Gwiezdnymi Wojnami” wystąpił choćby w „Mroczny Rycerz powstaje”, czy „Obcy – decydujące starcie”. Występował także w telewizji, grach komputerowych i teatrze.

Andrew Jack zmarł z powodu koronawirusa

8

Smutna wiadomość dotarła do nas z Wielkiej Brytanii. Zmarł Andrew Jack, trener wymowy i dialektu brytyjskiego i amerykańskiego, który pracował przy czterech pierwszych filmach Disneya. W „Łotrze 1” szlifował wymowę aktorów, w pozostałych filmach miał też dodatkowo większy udział. To on podkładał głos Molochowi w „Hanie Solo”. W „Przebudzeniu Mocy” pojawił się na ekranie jako major Caluan Ematt, zaś w „Ostatnim Jedi” wrócił do tej roli, acz jego bohater został już awansowany do stopnia generała. Dużo pracował z Daisy Ridley i Johnem Boyegą.



Andrew urodził się 28 stycznia 1944 Londynie. Naprawdę nazywał się Andrew Hutchinson. Pracował w ponad 100 filmach i serialach. W roli trenera debiutował w serialu „Nancy Astor” (1982), a następnie w „Indiana Jones i ostatnia krucjata” (1989). Jego biografia jest imponująca, można tam znaleźć takie filmy jak „Robin Hood: Książę złodziei”, „Ostatni Mohikanin”, „Chaplin”, „Obywatel X”, „Vaterland”, „Goldeneye”, „Jutro nie umiera nigdy”, „Śmierć nadejdzie jutro”, trylogia „Władca pierścieni”, „Batman – początek”, „Sherlock Holmes”, „Troja” i czy kilka filmów Marvela z „Avengers: Koniec gry”. Obecnie pracował na planie „The Batman”.

Anderw zmarł dziś rano w szpitalu pod Londynem, z powodu komplikacji związanych z rozwojem COVID-19. Jego żona obecnie jest uziemiona w Australii, gdzie odbywa kwarantannę z powodu koronawirusa. Z tego powodu nie będzie mogła uczestniczyć w pogrzebie męża.

P&O 375: Jak tworzysz języki dla różnych gatunków obcych?

5

Dziś pytanie do Bena Burtta o kulisy pracy.



P: Jakiego procesu używasz by stworzyć języki dla różnych gatunków obcych?

O: Proces jest bardzo skomplikowany, zazwyczaj zaczynam od znalezienia rzadkich języków które do mnie przemawiają i mają charakter obcego gatunku nad którym pracuję. Inspirując się prawdziwym językiem włącznie z jego kulturowymi znaczeniami i szczegółami, zapisuje fonetycznie dźwięki które są esencją danego języka. Potem pracuję z aktorami, z ludźmi obdarzonymi szczególnymi talentami wokalnymi i nagrywam ich naśladowanie moich fraz przypominających dźwięki. Często w procesie miksuję uzyskany materiał z dźwiękami wydawanymi przez zwierzęta by uzyskać oczekiwany efekt.

Zmarł Max von Sydow

14

W niedzielę, 8 marca 2020, w wieku 90 lat zmarł wybitny aktor Max von Sydow. Pamiętamy go przede wszystkim z krótkiej roli Lor San Tekki w „Przebudzeniu Mocy”. Niemniej jednak był to zaledwie epizod w długiej karierze szwedzkiego aktora.

Do jego najbardziej pamiętnych ról należą choćby te u Bergmana z „Siódmą pieczęcią” na czele, „Egzorcysta”, „Pelle zwycięzca”, „Strasznie głośno i niesamowicie blisko”, „Raport mniejszości”, „Flash Gordon”, czy „Sprzedawca śmierci”.



Po „Gwiezdnych Wojnach” zagrał w „Grze o tron”, „Kursku” i „Ostatni będą pierwszymi”. Podłożył też głos Lorowi San Tekce w grze LEGO Star Wars: The Force Awakens. Na premierę czeka też jego ostatni film: “Echos of the Past”. W sumie wystąpił w ponad 150 produkcjach, wliczając to głosy w grach komputerowych.

Nasza biografia Von Sydowa znajduje się tutaj.

Temat na forum.

P&O 374: Najlepsza rzecz pracy scenografa to?

1



Dziś pytanie o pracę scenografa, odpowiada Gavin Bocquet, scenograf prequeli.

P: Co jest najbardziej przyjemną rzeczą pracy scenografa?

O: To bardzo trudne pytanie i nie mana nie jednej odpowiedzi. Prawda jest taka, że najlepszy w tej pracy jest udział w wielu różnych rzeczach, niezależnie czy to jest projektowanie planu filmowego,, rekwizytów, szukanie lokacji czy budowanie scenografii. Na przykład, w jednym filmie możesz pracować jedynie w studio, ale już w następnym w lasach deszczowych Ameryki Południowej.

To sprawia, że nigdy się nie nudzisz, i nigdy nie robisz tej samej pracy każdego dnia. Zawsze pracujesz z wieloma różnymi kreatywnymi osobami, w tym reżyserem, scenarzystą, operatorem i innymi. To zawsze jest bardzo stymulujące.

„Zew krwi”

6

Dziś gratka dla wielbicieli Harrisona Forda. W naszych kinach można zobaczyć najnowsze dzieło z Fordem w roli głównej – „Zew krwi” (The Call of the Wild) Chrisa Sandersa (reżyser „Jak wytresować smoka”). Scenariusz napisał Michael Green na podstawie powieści Jacka Londona. Poza Fordem występują: Karen Gillan, Omary Sy, Dan Stevens, Bradley Whitford i Colin Woodell. Muzykę skomponował John Powell, za zdjęcia odpowiada Janusz Kamiński.

Zrealizowany na podstawie klasycznej powieści Jacka Londona „Zew krwi” opowiada porywającą historię Bucka, psa o wielkim sercu, którego świat staje na głowie, gdy wprost z sielskiego domu w Kalifornii trafia na śnieżne pustynie Alaski podczas gorączki złota lat 90. XIX wieku. Jako nowicjusz w drużynie psich zaprzęgów – a później jej przywódca – Buck przeżywa przygodę życia, a ostatecznie odnajduje swoje prawdziwe miejsce w świecie i staje się panem swego losu.

„Zew krwi” łączy zdjęcia z udziałem aktorów i animacje przy wykorzystaniu najnowszych zdobyczy technik efektów specjalnych, dzięki którym zwierzęta generowane komputerowo wyglądają jak żywe i wyrażają złożone stany emocjonalne, w niczym nie ustępując postaciom ludzkim.

(Opis dystrybutora)

McGregor i fantastyczna emancypacja pewnej Harley Quinn

2

Dziś do naszych kin wszedł film pt. „Ptaki nocy (i fantastyczna emancypacja pewnej Harley Quinn)” (Birds of Prey: And the Fantabulous Emancipation of One Harvey Quinny) w reżyserii Cathy Yan na postawie scenariusza Christiny Hodson. W jednej z głównych ról zobaczymy Ewana McGregora. Ponadto występują: Margott Robbie, Rosie Perez, Mary Elizabeth Winstead, Jurnee Smollett-Bell i Ella Jay Basco.

To pokręcona historia, opowiadana przez samą Harley w stylu, w jakim tylko ona może ją opowiedzieć. Kiedy najbardziej narcystyczny z bandziorów Gotham, Roman Sionis, i jego oddana prawa ręka Zsasz biorą na cel niejaką Cass, w poszukiwania dziewczyny angażuje się całe miasto. Nieprawdopodobny zbieg okoliczności krzyżuje drogi Harley, Łowczyni, Czarnego Kanarka i Renee Montoyi. Cztery diametralnie różniące się kobiety nie mają wyjścia. Muszą współpracować, żeby pokonać Romana.

Kathleen Kennedy nagrodzona przez BAFTA

21

Wczoraj odbyło się wręczenie nagród BAFTA. Warto wspomnieć, że za najlepszą aktorkę drugoplanową uznano Laurę Dern („Historia małżeńska”). Za najlepszy scenariusz adaptowany uznano „Jojo Rabbit” Taiki Waititiego. Za efekty nagrodzono „1917”, jednym z trzech głównych twórców jest Dominic Tuohoy (nominowany także za „Skywalker. Odrodzenie”).

Ciekawe są też nagrody za całokształt. Za swój wkład w kino brytyjskie nagrodzono Andy’ego Serkisa. Zaś za sprzyjanie akademii - Kathleen Kennedy. Jeszcze ciekawsze jest to, co Kathleen powiedziała po rozdaniu nagród. Przypominamy, że chodziły słuchy iż w styczniu zostanie zapowiedziany kolejny film wraz z wybranym już reżyserem. Styczeń minął, jedyne czego się dowiedzieliśmy, to że film nie będzie powiązany z projektem Luminous, tym samym raczej nie zobaczymy High Republic w kinie. Przynajmniej na razie. Co zatem powiedziała Kathleen? Otóż oznajmiła, że kobieta będzie reżyserem filmu „Gwiezdne Wojny”, a kilka z nich już pracowało nad „The Mandalorian”.



Jeśli chodzi o reżyserię to pracowały dwie. Deborah Chow i Bryce Dallas Howard. Pytanie tylko, czy Kathleen Kennedy nie mając nic do oznajmienia mówi o jakiejś nieokreślonej kobiecie w przyszłości, czy właśnie w ten sposób podpowiada kim jest wybrany reżyser? Swego czasu chodziła plotka, że za adaptację „Knights of the Old Republic” odpowiada Laeta Kalogridis. Może dalej jest coś na rzeczy? No a my czekamy na zapowiedź kolejnego filmu. I tu pytanie otwarte, czy zdradzą coś przed 11 marca 2020, kiedy jest coroczne spotkanie akcjonariuszy Disneya? Jutro (4 lutego) z kolei jest prezentacja dla akcjonariuszy o wynikach za pierwszy kwartał fiskalny 2020, ale nie ma co się nastawiać na zapowiedzi.

P&O 369: Jak działa technika bluescreen?

3



Dziś pytanie techniczne na które odpowiadają przedstawiciele Industrial Light and Magic.



P: Jak działa technika bluescreen?

O: Dobre pytanie!
By skorzystać z niebieskiego ekranu musimy wpierw zidentyfikować, które elementy (piksele) ujęcia znajdują się na nim, a które nie. Zazwyczaj robi to komputer używając zdefiniowanych reguł, jak choćby takiej, że jeżeli piksel ma w sobie więcej nasycenia niebieskiego koloru niż czerwonego i/lub zielonego, wówczas piksel jest uznawany za tło na niebieskim ekranie. Gdy program już zdecyduje, które piksele są częścią niebieskiego ekranu, wówczas włącza tryb ich transparentności, można przez nie widzieć kolejną warstwę. Osoba czy obiekty na pierwszym planie zostają nałożone na inne tło, co sprawia wrażenie, że obiekty i tło zawsze znajdowały się na tej samej warstwie. Nie widzimy już bluescreenu, dlatego że od tego momentu znaczy on tyle, co widzenie przez niego.

Po tym jak już zdecydujemy, które piksele powinny być widoczne, musimy dokonać kroku zwanego tłumieniem, lub usuwaniem niebieskiego rozlania. Proces polega na zabraniu niebieskich wartości z pikseli na krawędziach obiektów, które są wyciągane z niebieskiego ekranu. Nawet na naszych najlepszych ujęciach na niebieskim ekranie, piksele na krawędziach obiektów czy osób, często są popsute niebieskim kolorem, który odbija się od niebieskiego ekranu. Jeśli te niebieskie fragmenty nie zostaną usunięte, obiekt wygląda na wycięty i wklejony w nowe tło, właśnie z powodu tych niedopasowanych krawędzi.

Praca robi się jeszcze trudniejsza, gdy niebieskie, materiałowe tło zostaje nierównomiernie oświetlone, ma na sobie szwy, zagięcia, krople wody, albo mamy do czynienia z przeźroczystymi obiektami jak szklanka wody na pierwszym tle. Ta sytuacja powoduje problemy, gdyż nie wiemy, które piksele są elementem bluescreenu, a które nie. Na przykład szklanka wody na stole może odbijać niektóre niektóre niebieskie poświaty z niebieskiego ekranu. Komputer zgodnie z algorytmem uzna odbicie za część niebieskiego ekranu z powodu koloru i sprawi, że szklanka stanie się przeźroczysta. W rzeczywistości zaś szklanka wody odbijałaby środowisko, w którym się znajduje, takie jak pomieszczenie czy stół na którym leży. Tego typu sytuacje powodują, że by podjąć ostateczną decyzję wciąż potrzebujemy człowieka, który wciąga lub wyciąga pewne elementy z bluescreenu. Ludzkie oko wyłapuje takie fakty jak to, że szklanka powinna odbijać światło, a nie być przeźroczysta, podczas gdy komputer nie ma o tym pojęcia. W wielu sytuacjach artyści grafiki komputerowej śledzą takie obiekty na niebieskim ekranie, tak by dobrze można było je osadzić na nowym tle. Proces ten nazywa się rotoscopią (rotoscoping) lub w skrócie „roto”.

W przypadku „Mrocznego widma” rozwinęliśmy metodę zmiany kolorów na krawędzi obiektów pierwszego planu na niebieskim ekranie do głównego koloru tła, które używamy. To pozwala nam wmieszać krawędzie w nowe tło, a potem usunąć ciemne krawędzie i fragmenty, zwłaszcza w scenach takich jak wyścig pod racerów, gdzie tło było bardzo jasne, tym samym nie wybaczało błędów.

Archiwum wiadomości dla działu "Świat Filmu"

Loading..

Ustawienia


Ustaw kolejność w prawej i lewej sekcji.
Możesz przesuwać elementy również pomiędzy nimi.